خدايا تو درمانده را اجابت مىكنى و گرفتاريش را بر طرف مىسازى و مريض را شفا مىبخشى و از اندوه بزرگ نجات مىدهى ، كسى نعمتهاى باطنى تو را نمىتواند شكر گذارد و هيچ گويندهاى نعمتهاى تو را نمىتواند بشمارد .
خدايا ديدهها به سمت تو و قدمها به جانب تو و گردنها به سوى تو كشيده و دستها به درگاه تو بلند شده است و زبانها تو را مىخوانند و اعمال به حاكميّت تو سپرده است . پروردگار ما ! ما را بيامرز و ببخش و بين ما و خلق خودت را به حق گشايش بخش كه تو بهترين گشايندگانى !
خداوندا ! از نبودن پيامبران و سختى روزگار بر ما و وجود فتنهها و غلبهء دشمنان و زيادى مخالفان و كمى شمار ما به درگاه تو شكايت مىكنيم . پروردگارا ! با فتح و پيروزى سريعى از جانب خود بر ما گشايشى ببخش و عزّت عطا كن و با رهبر عادلى كه خود او را پشتيبانى مىكنى اى معبود به حقّ و اى پروردگار جهانيان » .
سپس در قنوت نماز وتر بعد از اين عبارات ، هفتاد مرتبه مىگويى :
استغفرالله و اتوب اليه و زياد از آتش دوزخ به خدا پناه مىبرى و پس از سلام بعد از نماز وتر سه مرتبه مىگويى : سبحان ربّى الملك القدّوس العزيز الحكيم و سه مرتبه الحمد لرب الصباح و سه مرتبه الحمد لفالق الاصباح . « 1 »
2 - طبرسى از ابوحمزهء ثمالى نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه در قنوت نماز جمعه كلمات فرج را مىگفت و چنين عرضه مىداشت : « به خدايى كه چيزى همانند او نيست ، خدايا بر محمّد و
هامش
( 1 ) - امالى طوسى : 2 / 47 و امالى صدوق : ص 235 .