تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 292

مساهمون:

ص٢٩٢
بخشنده‌اى ، بخشندگى را دوست مىدارى پس مرا ببخش ! خدايا تو مهربانى ، مهرورزى را دوست دارى پس به من لطف كن ! اى كه لغزشم را مىبخشى و اى آنكه به اشك چشمم ترحّم مىكنى و اى خدايى كه دعايم را اجابت مىكنى ! همهء خوبيها را از تو درخواست دارم و از همهء بديها كه علم تو به آنها احاطه دارد به تو پناه آورده‌ام . اى پناه بىپناهان و اى پشتوانهء بى پشتيبانان ! و اى تكيه گاه كسى كه تكيه‌گاهى ندارد ، هر چه در علم تو ( از من خلاف ديده‌اى ) و بر زيان من گواه بوده‌اى بر من ببخش چرا كه تو به خاطر گسترهء رحمتت خود را رحمان و رحيم ناميده‌اى ! خدايا ! از تو درخواست پايدارى در كار و تصميم بر درستى و كمال را دارم ! خداوندا شكر نعمتت را و حسن عبادت تو را از تو مىخواهم ! خدايا قلبى خاشع و سليم و زبانى ذاكر و صادق از درگاه تو خواهانم . خدايا از تو بهترين چيزى را كه مىدانم و نمىدانم درخواست مىكنم ، زيرا كه تو مىدانى و من نمىدانم و تو غيبها را به خوبى مىدانى ! خدايا ! به نيروى تو صبح و شب مىكنيم و به وسيلهء تو شب را به صبح و صبح را به شب مىرسانيم و به امر تو زنده مىشويم و مىميريم و بر تو توكل داريم و به سوى تو مبعوث مىگرديم ، هيچ نيرو و توانى جز به وسيلهء خداى بلند پايه و بزرگ نيست . گواهى مىدهم كه معبودى جز خداى يگانه و يكتاى بىنياز كه نه همسرى دارد و نه فرزندى وجود ندارد .
« أَ فَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ وَ أَضَلَّهُ اللَّهُ عَلى عِلْمٍ وَ خَتَمَ عَلى سَمْعِهِ وَ قَلْبِهِ وَ جَعَلَ