در وقت آسايش مىطلبم !
خدايا مرا چنان قرار ده كه تا روز ديدارت ( تا آخر عمر ) خشيت تو را داشته باشم ( خدا ترس باشم ) به طورى كه گويا تو را مىبينم . خداوندا مرا چنان كن به ياد تو باشم هيچ شب و روز و صبح و شامى تو را فراموش نكنم ، آمين يا ربّ العالمين .
خداوندا ! من بندهء تو و فرزند كنيز توام ، اختيار من در دست تو و تسليم فرمان توام و حكم تو عين عدل و فضل و عطايت بسيار است .
خدايا ! تو را به اسم اعظمت كه خود را بدان ناميده و يا در كتاب آسمانيت فرو فرستاده اى و يا به كسى از بندگانت آموختهاى و يا در علم غيب خود آن را مخصوص خود دانستهاى درخواست دارم كه بر محمّد و آل محمّد صلى الله عليه و آله و سلم درود فرستى و قرآن را بهار دل من ، نور چشم من و بر طرف كننده غم و اندوه من قرار دهى !
خداوندا ! اى بزرگتر از هر بزرگ ! اى كه بى شريك و وزيرى و اى آفريدگار خورشيد و ماه تابان ! اى نگهبان بيمناكان و اى پناه پناهندگان و اى ياور ستمديدهء ناچيز و اى روزى دهنده كودك خردسال و اى بىنيازكنندهء درماندهء تهىدست اى بازسازى كنندهء استخوان شكسته ، اى آزاد كنندهء اسير دربند ، اى شكنندهء كمر هر ستمگر لجوج ! از تو مىخواهم كه در كارم گشايش ، راه بيرون رفت و آسانى قرار دهى و از جايى كه خود حساب كرده و ناكردهام روزيم دهى ! زيرا كه تو شنوندهء دعايى اى ذوالجلال والاكرام !
خدايا تو بسيار باگذشتى و عفو و گذشت را دوست دارى بنابراين از من درگذر ! خداوندا تو نيكوكارى پس به من نيكى كن ! خدايا تو
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 291
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٩١