الرّحمان الرّحيم چرا نازل شد ؟ » گفتم : نه . فرمود :
« رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم خوش صداترين مردم در خواندن قرآن بود و در آستانه كعبه نماز مىخواند ، صدايش را بلند كرد ، عتبةبن ربيعه ، شيبةبن ربيعه ، ابوجهل بن هشام و جماعتى از آنها صداى قرآن خواندن او را مىشنيدند و آن حضرت زياد بسم اللَّه الرّحمان الرّحيم مىگفت و صدايش را بلند مىكرد .
مىگفتند : محمّد صلى الله عليه و آله و سلم اسم پروردگارش را چون دوست دارد تكرار مىكند ، دستور مىدادند هر كدام سرپا بايستد به او گوش دهند . آنها مىگفتند : وقتى كه از بسم اللَّه الرّحمان الرّحيم گذشت به ما بگوييد تا بلند شويم و قرائت او را گوش دهيم ، خداوند در اين باره نازل كرد :
« وَ إِذا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ »
بِسم اللَّهِ الرّحمانِ الَّرحيمِ
« وَلَّوْا عَلى أَدْبارِهِمْ نُفُوراً »
« 1 »
.
« 2 »
33 - از ابوحمزه ثمالى نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود :
« ثمالى ! شيطان كنار رهبر قومى مىآيد و مىپرسد : آيا پروردگارش را ياد كرده است ؟ اگر گفتند : آرى جدا مىشود و مىرود و اگر گفتند : نه ، روى شانههاى آن رهبر سوار مىشود و خود ، امام و رهبر مىشود تا برگردند . » .
ثمالى مىگويد : عرض كردم : فدايت شوم ! معنى ياد پروردگار چيست ؟
فرمود : « بلند گفتن بسم اللَّه الرّحمان الرّحيم » . « 3 »
34 - از محمّدبن مسلم نقل كرده است مىگويد : از امام باقر عليه السلام راجع
هامش
( 1 ) - اسراء / 46 : هنگامى كه پروردگارت را در قرآن به يگانگى ياد مىكنى آنها پشت مىكنند و رو بر مىگردانند .
( 2 ) - تفسير عياشى : 2 / 295 .
( 3 ) - همان : 2 / 296 .