مگر اين كلام خدا :
« وَ كانَ عَرْشُهُ عَلَى الْماءِ »
« 1 » را نشنيدهاى ؟ »
حمران گفت : شما اين آيه :
« عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً »
« 2 » را چه مىفرماييد ؟ امام باقر عليه السلام فرمود :
« إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً »
« 3 » ، به خدا سوگند كه محمّد از كسانى بود كه خداوند او را پسنديده بود و اما قول خدا : « عالم الغيب . . . » خداى تبارك و تعالى عالم است به آنچه از خلق پنهان است . بنابراين آنچه را كه مقدّر مىكند و در قضاى الهى مىگذرد پيش از آفرينش و پيش از آن كه به فرشتگان بسپارد ، مىداند . حمران ! اين است آن علمى كه در نزد اوست و ارادهء خداوند بر او تعلق مىگيرد پس اگر بخواهد حكم مىكند و گرنه دربارهء آن تغيير مشيّت پيدا مىشود ، آن را انجام نمىدهد .
اما علمى كه خداوند آن را مقدّر مىسازد و انجام مىدهد ، علمى است كه به رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم و سپس به ما رسيده است . » . « 4 »
6 - محمّدبن يعقوب از يونس بن يعقوب با يك واسطه از امام باقر عليه السلام دربارهء آيه :
« وَ أَنْ لَوِ اسْتَقامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً »
« 5 » آورده است ، فرمود : « يعنى اگر بر ولايت على اميرالمؤمنين و اوصياى پس از ايشان عليهم السلام استقامت مىكردند و طاعت ايشان را در امر و نهيشان پذيرا بودند هر آينه از آب فراوانى سيراب مىكرديم ؛ يعنى دلهايشان را از
هامش
( 1 ) - هود / 7 : و عرش او ( خداوند ) بر آب قرار داشت .
( 2 ) - جنّ / 26 : داناى غيب اوست و هيچ كس را بر غيبش آگاه نمىسازد .
( 3 ) - همان / 27 : مگر رسولانى كه آنها را برگزيده و ازو آنان راضى است ، سپس مراقبينى از پيش رو و پشت سر براى آنها قرار مىدهد .
( 4 ) - بصائرالدّرجات : ص 113 و كافى : 1 / 256 .
( 5 ) - جنّ / 16 . ترجمه گذشت - م .