وَ أَخِيهِ
* و فصيلته التي تؤيه » « 1 » يعنى مادرش را كه او را به دنيا آورده است » . « 2 »
3 - نعمانى از جابر نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود :
« شما اين سوره را چگونه قرائت مىكنيد ؟ گفتم : كدام سوره را ؟ فرمود :
« سورهء
« سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ »
را .
فرمود :
« سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ »
نيست بلكه
سَأَلَ سائِلٌ
است كه همان آتشى است كه در ثويّه مىافتد سپس تا معبد بنى اسد ، آنگاه به سمت ثقيف مىرود و كسى از قاتلان آل محمّد صلى الله عليه و آله و سلم را نمىگذارد مگر اينكه مىسوزاند » . « 3 »
4 - شيخ طوسى از فضيل نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام راجع به آيهء :
« وَ الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ يُحافِظُونَ »
« 4 » پرسيدم ، فرمود : « آن نماز واجب است » گفتم :
« الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ دائِمُونَ »
« 5 » چه ؟ فرمود : « نماز مستحبى است » . « 6 »
سورهء نوح
1 - على بن ابراهيم در روايت ابوالجارود از امام باقر عليه السلام دربارهء آيهء :
هامش
( 1 ) - معارج / 11 - 13 : گنهكار دوست مىدارد فرزندان خود را ، همسر و برادرش و قبيله ( مادر ) اش را كه هميشه حامى او بود در برابر عذاب آن روز فدا كند !
( 2 ) - تفسير قمى : 2 / 386 .
( 3 ) - غيبت نعمانى : ص 272 .
( 4 ) - معارج / 34 : و كسانى كه بر نمازشان مواظبند .
( 5 ) - معارج / 23 : آنها كه نمازها را پيوسته بجا مىآورند .
( 6 ) - تهذيب : 2 / 240 .