سورهء حاقّه
1 - علي بن ابراهيم از ابوالجارود به نقل از امام باقر عليه السلام راجع به آيهء
« فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رابِيَةً »
« 1 » آورده است ، فرمود : « رابيه ، همان چيزى است كه به خاطر كارى كه كردهاند پاپيچ آنها مىشود .
و
« قُطُوفُها دانِيَةٌ »
« 2 » يعنى ميوهها آويخته است ، دست ايستاده و نشسته به آن مىرسد ! » « 3 »
2 - فرات ابن ابراهيم كوفى در حديث معنعنى از امام باقر عليه السلام راجع به آيهء :
« وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ »
« 4 » آورده است ، فرمود : « به خدا سوگند كه آن گوش علي بن ابى طالب عليه السلام است » . « 5 »
3 - همان از جعفربن محمّد فزارى به نقل از امام باقر عليه السلام دربارهء قول خدا :
« أُذُنٌ واعِيَةٌ »
آورده است فرمود : « اذان واعيه على عليه السلام است و او حجت خدا بر خلق است هر كه اطاعت او را كرد اطاعت خدا را كرده است و هر كه نافرمانى او را كرد در حقيقت خدا را نافرمانى كرده است . » . « 6 »
4 - فرات در حديث معنعنى از امام باقر عليه السلام نقل كرده است ، مىفرمايد :
« چون آيهء
« وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ »
نازل شد ، پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : يا على عليه السلام من از خدا خواستم آن را گوش تو قرار دهد ! » . « 7 »
5 - ابن شهرآشوب از ابوحمزه به نقل از امام باقر عليه السلام دربارهء آيهء :
هامش
( 1 ) - حاقه / 10 : خداوند ايشان را به عذاب سختى گرفتار كرد .
( 2 ) - همان / 23 : ميوههايش در دسترس است !
( 3 ) - تفسير قمى : 2 / 385 .
( 4 ) - حاقه / 12 : ترجمه ذيل سورهء واقعه گذشت - م .
( 5 ) - تفسير فرات : ص 189 .
( 6 ) - همان .
( 7 ) - همان .