خداوند اين آيه را نازل كرد ، يعنى در برابر نبوّت جز محبّت به خويشاوندان يعنى اهل بيتم ، پاداشى از شما نمىخواهم . » .
سپس فرمود : « مگر نمىبينيد كه كسى دوستى دارد ولى در دل آن كس چيزى نسبت به خاندانش هست در نتيجه دلش آرام نمىگيرد ، از اين رو خداوند خواسته است تا در دل رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم چيزى نسبت به اهل بيت خود نباشد ، پس دوستى اهل بيت را بر ايشان فرض كرده است تا اگر به اين دستور عمل كردند به عنوان يك واجب عمل كرده باشند و اگر ترك گفتند واجبى را ترك كرده باشند . » .
امام عليه السلام فرمود : « مردم با شنيدن اين آيه از نزد پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم در حالى برگشتند كه بعضى از آنها مىگفتند : ما اموال خود را بر او عرضه كرديم ولى او فرمود : پس از من با اهل بيت من بجنگيد ! و گروهى گفتند : رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم چنين چيزى را نگفت و آن را انكار كردند و چنان كه خداوند نقل كرده است ؛ آنها گفتند :
« يَقُولُونَ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً »
پس خداوند فرمود :
« فَإِنْ يَشَإِ اللَّهُ يَخْتِمْ عَلى قَلْبِكَ »
فرمود : « اگر تهمت بزنى
« وَ يَمْحُ اللَّهُ الْباطِلَ »
يعنى آن را نقش بر آب مىكند
« وَ يُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ »
يعنى به وسيلهء پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و امامان و قائم عليهما السلام
« إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ »
« 1 » سپس فرمود :
« وَ هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ وَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ « 25 » وَ يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ يَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ »
يعنى كسانى كه آن حرف را زدند ، رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم نفرموده بود
« وَ الْكافِرُونَ لَهُمْ عَذابٌ
هامش
( 1 ) - شورى / 24 : آيا مىگويند : او بر خدا دروغ بسته است در حالى كه اگر خدا بخواهد بر قلب تو مهر نهد و خداوند باطل را محو مىكند و حق را به فرمانش محقّق و پابرجا مىسازد چرا كه او به آنچه در درون دلهاست آگاه است .