أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ »
« 1 » آورده است كه فرمود : « آن ( ذرّيه ) ماييم و ما باقىماندهء آن ذرّيهايم ! » . « 2 »
24 - در حديث مرسلى از امام باقر عليه السلام راجع به قول خداى تعالى :
« فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ »
« 3 » نقل كرده است ، فرمود : « بدانيد كه منظور همهء مردم نيستند ، شما و نظاير شما هستيد . مَثَلِ شما در بين مردم همانند موى سفيد در يك گاو سياه و يا به مانند موى سياهى در بدن گاو سفيدى است . سزاوار است كه مردم آهنگ زيارت اين خانه را كنند و آن را به خاطر تعظيم خدا بزرگ بدارند و اگر با ما برخورد كنند ماييم راهنمايان به درگاه خدا » . « 4 »
25 - از ميسر به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « پدر ما ابراهيم از جمله شرطهايى كه با پرودرگارش كرد ، عرض كرد : « ( رَبِّ )
فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ
« 5 »
»
. « 6 »
26 - در روايت ديگرى از او نقل كرده است ، مىگويد : « . . . » . « 7 »
28 - از فضيل بن يسار به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، مىگويد :
من به مردم نگاه مىكردم كه اطراف كعبه طواف مىكردند ، فرمود : « مردم
هامش
( 1 ) - ابراهيم / 36 : پروردگارا من بعضى از فرزندانم را در سرزمين بى آب و علفى در كنار خانهء تو كهحرم تو است ساكن كردم تا نماز را برپا دارند . . .
( 2 ) - تفسير عياشى : 2 / 231 .
( 3 ) - ابراهيم / 37 : تو دلهاى مردم را به آنها متوجه ساز !
( 4 ) - تفسير عياشى : 2 / 233 .
( 5 ) - ابراهيم / 37 : ( پروردگارا ) تو قلوب گروهى از مردم را به آنها متوجه ساز و مهر آنها را در دلهاىشان بيفكن !
( 6 ) - تفسير عياشى : 2 / 233 .
( 7 ) - همان . اين حديث و حديث بعدى با اندك تفاوت لفظى مانند حديث شمارهء ( 9 ) بود كه گذشت - م .