« أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ »
« 1 » فرمود : « مرده آن كسى است كه از اين مقام ( ولايت ) ناآگاه است . فرمود : « آيا مىدانى مرده يعنى چه ؟ » عرض كردم : فدايت شوم ! نمىدانم . فرمود : « مرده كسى است كه چيزى نمىدانست پس او را با اين امر ( ولايت ) آشنا كرديم و نورى در اختيار او گذاشتيم كه بدان وسيله بين مردم راه مىرود . يعنى امامى كه از او پيروى مىكند . » .
فرمود :
« كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها »
« 2 » همانند اين خلق كه امامشناس نيستند . » . « 3 »
35 - « 4 » از ابوبصير به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است . . .
36 - از زراره ، حمران بن اعين و محمّدبن مسلم به نقل از امام باقر و امام صادق عليهما السلام دربارهء قول خداى تعالى :
« وَ آتُوا حَقَّهُ يَوْمَ حَصادِهِ »
« 5 » آورده است ، فرمودند : « از زراعت موقع چيدن بستهاى از خوشهء آن يك قبضه يك قبضه بستهبندى كرده مىدهند . » . « 6 »
37 - از زراره ، محمّدبن مسلم و ابوبصير نقل كرده است ، مىگويند :
امام باقر عليه السلام دربارهء آيهء :
« وَ آتُوا حَقَّهُ يَوْمَ حَصادِهِ »
« 7 » فرمود : « اين غير از صدقه
هامش
( 1 ) - انعام / 22 : آيا كسى كه مرده ( گمراه ) بود ما زنده ( هدايت ) كرديم و براى ايشان نورى قرار داديمكه با آن در ميان مردم راه بروند .
( 2 ) - همان : آيا چنين كسى مانند شخصى است كه در امواج تاريكىها فرو رفته و هرگز از آن خارجنمىگردد .
( 3 ) - تفسير عياشى : 1 / 376 .
( 4 ) - همان . حديث شمارهء ( 33 ) با مختصر تفاوتى مثل شماره ( 32 ) و شماره ( 34 ) عين شمارهء ( 14 ) و شمارهء ( 35 ) مثل شماره ( 13 ) بود - م .
( 5 ) - انعام / 141 : هنگام چيدن حق آن را ادا كنيد .
( 6 ) - تفسير عياشى : 1 / 378 .
( 7 ) - انعام / 141 : ترجمه گذشت - م .