تعالى :
« فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ »
« 1 » آورده است ، فرمود : « چون ولايت على عليه السلام را با اين كه به آن مأمور بودند ترك كردند
« أَخَذْناهُمْ بَغْتَةً فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ * فَقُطِعَ دابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ »
« 2 » فرمود : اين آيه دربارهء بنى عبّاس نازل شده است . » . « 3 »
19 - از منصوربن يونس با يك واسطه از امام صادق عليه السلام دربارهء اين آيه :
« فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ
. . .
فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ »
« 4 » فرمود : « خداوند بنى اميه را ناگهانى و بنى عباس را علنى دچار عذاب كرد » . « 5 »
20 - از ربعى بن عبداللَّه با يك واسطه از امام باقر عليه السلام راجع به آيه :
« وَ إِذا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آياتِنا »
« 6 » نقل كرده است ، فرمود : « سخن دربارهء خدا گويند و جدال دربارهء قرآن كنند ، بنابراين از ايشان اعراض كنيد تا اين كه به حديث ديگرى بپردازند » فرمود : « از جمله آنها داستان سرايان است » . « 7 »
23 - « 8 » در روايت ديگرى از زراره به نقل از امام باقر عليه السلام دربارهء آيه :
« وَ
هامش
( 1 ) - انعام / 44 . ترجمه گذشت - م .
( 2 ) - انعام / 43 - 44 : ناگاه آنها را دچار عذاب كرديم و تمام درهاى اميد به روى آنها بسته شد و بهاين ترتيب ستمكاران ريشه كن شدند و نسل ديگر از آنها برنخاست ، ستايش و حمد مخصوص پروردگار جهانيان است .
( 3 ) - تفسير عياشى : 1 / 360 .
( 4 ) - انعام / 44 .
( 5 ) - تفسير عياشى : 1 / 360 .
( 6 ) - انعام / 68 : هنگامى كه مخالفان لجوج را مشاهده كنى كه از آيات خدا را ا ستهزا كنند از آنهاروبگردان تا از اين كار صرف نظر كنند و به سخن ديگرى بپردازند .
( 7 ) - تفسير عياشى : 1 / 362 .
( 8 ) - تفسير عياشى : 1 / 362 و 363 . حديث شمارهء ( 21 و 22 ) با اندك تفاوتى به شمارهء ( 6 ) گذشت - م .