تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 270

مساهمون:

ص٢٧٠
لا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَ لا يَهْتَدُونَ سَبِيلًا » .
« 1 » از حمادبن ظبيان نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام راجع به مستضعف پرسيدم فرمود : « كسى است كه راه چاره كفر را پيدا نمىكند پس كافر مىشود ، و به راه ايمان هدايت نمىشود . يا نه توان رفتن راه ايمان و نه راه كفر را دارد كه كودكان و كسانى هستند از مردان و زنان كه عقلشان در حد كودكان است كه قلم از آنها برداشته است . و قول خداى تعالى :
« وَ مَنْ يُهاجِرْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَجِدْ فِي الْأَرْضِ مُراغَماً كَثِيراً وَ سَعَةً »
« 2 » يعنى اگر با ما جهاد كند خير مىبيند . و قول خداى تعالى :
« وَ مَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ مُهاجِراً إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ »
« 3 » فرمود : « يعنى هر گاه به سوى امام عليه السلام بيرون رود سپس پيش از اين كه به او برسد بميرد . » . « 4 » 5 - از ابوالجارود به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « از گروه بشير ادنين افرادى گفتند : نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم برويد دربارهء صاحب خود صحبت كنيم و از طرف او عذرخواهى نماييم و بگوييم كه او بى گناه است . چون اين آيه نازل شد :
« يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَ لا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَ هُوَ
هامش
( 1 ) - نساء / 98 : جز مردان و زنان و كودكانى كه هيچ چاره‌اى براى هجرت و نجات از آن محيط آلوده نمىيابند . ( 2 ) - همان / 100 : كسانى كه در راه خدا مهاجرت كنند در اين جهان نقاط امن فراوان و وسيع پيدامىكنند . ( 3 ) - نساء / 100 : اگر كسانى از خانه خود به قصد مهاجرت به سوى خدا خارج شوند ، پيش ازرسيدن به هجرتگاه مرگ آنها را فرا گيرد اجر و پاداششان بر خداست . ( 4 ) - تفسير قمى : 1 / 149 .