زنش مىبخشد و همچنين زن در آنچه به شوهرش مىبخشد ، قطعى باشد يا غير قطعى ، مگر خداوند نمىفرمايد :
« وَ لا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئاً »
« 1 » و فرموده است :
« فَإِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِنْهُ نَفْساً فَكُلُوهُ هَنِيئاً مَرِيئاً »
« 2 »
.
« 3 »
110 - از محمدبن مسلم به نقل از امام باقر عليه السلام دربارهء قول خداى تعالى :
« تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلا تَعْتَدُوها وَ مَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ »
« 4 » آورده است فرمود : « همانا خداى تعالى بر زناكار غضب كرده و براى او صد تازيانه مقرّر فرموده است و بر هر كه خداوند غضب كند مىافزايد و من از او بيزارم ، اين است كه خداوند مىفرمايد :
« تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلا تَعْتَدُوها » .
« 5 »
111 - از ابوبصير نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام راجع به طلاقى پرسيدم كه بر همسرش حلال نيست تا با شوهر ديگرى ازدواج كند ؟ فرمود : « براى تو نقل كنم با زنى كه نزد من بود ، چه كردم ، چون خواستم طلاقش دهم ، گذاشتم تا عادت ماهيانه ببيند پس از پاك شدنش بدون هم بسترى در حضور دو شاهد طلاقش دادم و واگذاشتم تا نزديك پايان عدّهاش رجوع كردم و آميزش نمودم و ارتباط يافتم و گذاشتم تا عادت ماهيانه ديد و پاك شد ، سپس بدون آميزش در حضور دو شاهد
هامش
( 1 ) - بقره / 229 : ( در اينجا به جاى فلا تأخذوا « ان تأخذو » آمده است ) : براى شما حلال نيست چيزى رااز آنچه دادهايد پس بگيريد .
( 2 ) - نساء / 4 : اگر زنان با رضايت كامل مقدارى از مهر خود را ببخشند بر شما گوارا است .
( 3 ) - تفسير عياشى : 1 / 117 .
( 4 ) - بقره / 229 : اينها حدود الهى است ، از آن تجاوز نكنيد و هر كه از آن تجاوز كند ستمگر است .
( 5 ) - تفسير عياشى : 1 / 117 .