اين كه او مقرّبترين فرشتگان به درگاه خداست از اين رو او را نور و جمالى است كه ما را نيست . سپس بگذرد تا به قرب درگاه خداى ربّ العزّه تبارك و تعالى رسد و زير عرش به سجده افتد و خداى تعالى او را ندا دهد : اى حجت من در روى زمين و اى سخن راست و گويايم ! سر از سجده بردار و بخواه تا به تو عطا شود و شفاعت كن تا پذيرفته شود ! او سر بردارد . خداوند متعال گويد : چگونه ديدى بندگانم را ؟ در پاسخ عرض كند : برخى مرا نگاه داشتند و حفظ كردند و چيزى از مرا تباه نساختند ولى برخى مرا ضايع كردند و حق مرا سبك و خوار شمردند و مرا دروغ پنداشتند در حالى كه منم حجّت تو بر همهء خلايق .
پس خداى تبارك و تعالى فرمايد : به عزت و جلال و رفعت مقامم سوگند كه امروز بهترين ثواب را به خاطر تو و دردناكترين كيفر را بدهم . فرمود : « پس قرآن به صورت ديگر سر خود را برگرداند . » .
راوى مىگويد : عرض كردم : يا اباجعفر ! در چه صورتى بر مىگردد ؟
فرمود : « در صورت مردى ژوليده و رنگ پريده كه همهء مردم محشر او را ببينند و مردى از شيعيان ما كه او را مىشناسد و به وسيلهء او با مخالفان بحث و مناقشه كرده است به حضور او مىآيد . پس او گويد : تو مرا نمىشناسى ؟ آن مرد به او نگاه كند و بگويد : اى بندهء خدا من تو را نمىشناسم ! .
مىفرمايد : « پس به صورت اوّل خود باز گردد ، دوباره از آن مرد مىپرسد : مرا نمىشناسى ؟ در پاسخ مىگويد : چرا . پس قرآن گويد : منم كه آن شب تو را به بيدارخوابى كشاندم و تو را در رنج معيشت افكندم ؛ دربارهء من آزار ديدى و رانده شدى . آرى هر تاجرى سود خود را
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 111
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص١١١