يكى از آن دو نفر گرفتار كفر گردد ، زيرا اگر گواهى كه داده است راست گفته باشد به كفر كافرى گواهى داده است و اگر دروغ گفته باشد و به مؤمنى گفته است : كافر ! به خود او برگردد .
بنابراين زنهار از طعن زدن به مؤمنان ! » . « 1 »
8 - از ابوحمزهء ثمالى نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه فرمود : « همانا چون كلمهء لعنت از دهان گويندهاش بيرون آيد ميان او و طرف لعن شده مردّد بماند ، اگر دليل و مجوّزى يابد ( بر لعن طرف مقابل ) و اگر نه به گوينده برگردد . » . « 2 »
9 - از فضيل به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « هيچ بشرى در مقابل چشم مؤمنى بر او طعن نزند مگر اين كه به بدترين نوع مردن بميرد و سزاست كه به خير برنگردد . » . « 3 »
10 - صدوق از ابوبصير نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرموده است : دشنام به مؤمن تبهكارى است و پيكار با او كفر است و خوردن گوشت او ( پشت سر او غيبت كردن او ) معصيت خداست . » . « 4 »
11 - همو از سعدبن طريف نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود : « ظلم سه گونه است : ظلمى كه خداوند آن را مىآمرزد ، ظلمى كه خداوند آن را نمىآمرزد و ظلمى كه خداوند آن را فروگذار نمىكند . اما ظلمى كه خداوند آن را نمىآمرزد ، شرك به خداست . و اما ظلمى كه آن را
هامش
( 1 ) - كافى : 2 / 360 .
( 2 ) - همان .
( 3 ) - همان : 2 / 361 .
( 4 ) - عقاب الأعمال : ص 287 .