تعالى :
« وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ » .
« 1 » فرمود : « اصرار آن است كه مرتكب گناهى شود و از خدا طلب آمرزش نكند و به فكر توبه نباشد ، اين خود ( نوعى ) اصرار به گناه است . » . « 2 »
14 - از جابر به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم مىفرمايد :
هر كه خشنودى مردم را در عملى بجويد كه باعث خشم خدا مىشود ، آن كه از مردم بايد او را ستايد به نكوهش او برخيزد . و هر كه طاعت خدا را بر غضب مردم مقدّم بدارد خداوند دشمنى هر دشمنى را از او كفايت مىكند و حسد هر حسود و ستم ستمگرى را از او باز دارد و خداوند يار و ياور و پشتيبان او خواهد بود . » . « 3 »
15 - از محمدبن مسلم نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود :
« دين ندارد كسى كه اطاعت از شخصى كند كه نافرمانى از خدا نمايد ، و دين ندارد آن كه با يك افتراى نادرستى بر خدا ديندارى كند ، و بى دين است كسى كه با انكار يكى از آيات خدا ديندارى نمايد . » « 4 » .
16 - سكونى از امام صادق عليه السلام به نقل از پدر بزرگوارش از جابربن عبداللَّه انصارى آورده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « هر كه سلطانى ( قدرتمندى ) را با خشم آوردن خدا خشنود سازد از دين خدا بيرون رفته است . » . « 5 »
هامش
( 1 ) - آل عمران / 135 : آنها هرگز با علم و آگاهى بر گناه خويش اصرار نورزند و تكرار گناه نمىكنند .
( 2 ) - كافى : 2 / 288 .
( 3 ) - همان : 2 / 372 .
( 4 ) - همان : 2 / 372 .
( 5 ) - همان .