آينه خداوند مخلوقى را مىآفريد تا گناه كنند و سپس از خدا طلب آمرزش نمايند ! و خداوند آنها را بيامرزد . به راستى كه مؤمن فتنهپذير و بسيار توبه كننده است مگر اين كلام خدا را نشنيدهاى :
« إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ »
« 1 » ؟ و نيز فرموده است :
« اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ
« 2 »
»
« 3 »
5 - فتال به اسناد خود از امام باقر عليه السلام نقل كرده است ، فرمود : « هيچ چيز به قدر گناه دل را خراب نمىكند . همانا چون فكر گناه در دل بيفتد همواره با آن است تا بر او چيره شود ، و در نتيجه دل زير و رو مىشود رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : مؤمن هرگاه مرتكب گناه شود در دلش نكته سياهى پديد مىآيد پس اگر شخص توبه كرد و به خود آمد و طلب آمرزش نمود دلش صاف و پاك مىشود ولى اگر حال گناه فزونى يافت ، آن نقطه افزون مىگردد اين همان چركى است كه خداى تعالى در كتاب خود ياد كرده است ، مىفرمايد :
« كَلَّا بَلْ رانَ عَلى قُلُوبِهِمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ » .
« 4 »
امام عليه السلام فرمود : « همانا هر حقى را حقيقتى است و هيچ بندهاى به حقيقت اخلاص نرسد مگر اين كه حامل چيزى از كردار الهى باشد » . و آن حضرت فرمود : « روز قيامت مناديى ندا مىدهد كه همگان مىشنوند :
كجايند كسانى كه مردم را مىپرستيدند ؟ بپاخيزيد و مزدتان را از كسانى بگيريد كه براى آنها كار كرديد ! زيرا ما عملى را كه با چيزى از دنيا و اهل
هامش
( 1 ) - بقره / 222 : همانا خداوند توبه كنندگان و پاكان را دوست مىدارد .
( 2 ) - هود / 3 : از گناهان خويش به درگاه خدا استغفار كنيد و به سوى او بازگرديد .
( 3 ) - كافى : 2 / 423 و 424 .
( 4 ) - مطفّفين / 14 : چنين نيست كه آنها مىپندارند ، بلكه اعمالشان چون زنگار بر دلشان نشسته است .