8 - از ابوبكر حضرمى نقل كرده است ، مىگويد : برادرم علقمه به امام باقر عليه السلام گفت : ابوبكر گويد : مردم يكديگر را دربارهء على عليه السلام مىكشند ! ابوجعفر عليه السلام فرمود : « من تو را چنان مىبينم كه اگر بشنوى انسانى على عليه السلام را دشنام مىدهد و بتوانى دماغش را ببرى ، مىبرى ! » گفتم : آرى .
فرمود : « نبايد اين كار را بكنى ! سپس فرمود : « من مىشنوم كه مردى على عليه السلام را دشنام مىدهد پشت ستونى خودم را پنهان مىكنم ، چون از دشنام دادنش فارغ شد مىروم با او مصافحه مىگيرم ! » . « 1 »
9 - از جابر به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « اى جابر ! براى مؤمن در زمان بيماريش از عمل صالح نوشته مىشود آنچه كه در زمان تندرستيش نوشته مىشود و براى كافر نيز در زمان بيماريش از عمل بد نوشته مىشود آنچه كه در زمان سلامتيش نوشته مىشود . » .
راوى مىگويد : سپس فرمود : « اى جابر ! چقدر نقل اين حديث دشوار است ! » . « 2 »
10 - كلينى از ابوعبيده نقل كرده ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود : « مؤمن كسى است كه وقت خشنودى ، خشنوديش او را به گناه و باطل نكشد و در وقت خشم ، خشمش او را از از حق بدر نبرد . و آن كه در وقت توانايى توانائيش او را به تجاوز از حق خودش نكشاند » . « 3 »
11 - همو از سليمانبن خالد به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ،
هامش
( 1 ) - محاسن : ص 260 . بديهى است كه اين سخن امام باقر عليه السلام مربوط به زمان خفقان و در مقام تقيّه است اگر نه به عنوان يك گناه و خلاف بايد نهى از منكر نمود - م .
( 2 ) - همان .
( 3 ) - كافى : 2 / 234 .