تبارك و تعالى مىفرمايد :
« رُحَماءُ بَيْنَهُمْ »
« 1 »
.
« 2 »
2 - همو از محمّدبن مسلم نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود : « مؤمن را هيچ چيز آلوده نمىكند . » . « 3 »
3 - از جابربن يزيد جعفى نقل كرده است ، مىگويد : « در حضور امام باقر عليه السلام آهى كشيدم سپس گفتم : يابن رسول اللَّه ! بدون اين كه مصيبتى به من برسد و يا بلايى به من نازل شود به قدرى غمگين و افسرده مىشوم كه اعضاى خانوادهام در چهرهء من تشخيص مىدهند و دوستم مىفهمد ؟ !
امام عليه السلام فرمود : « آرى ، اى جابر ! » پرسيدم : يابن رسول اللَّه ! علّت اين امر چيست ؟
فرمود : « مىخواهى چه كار كنى ؟ »
عرض كردم : « دوست دارم آن را بدانم !
فرمود : « اى جابر ! خداوند مؤمن را از سرشت بهشتى آفريده و از نسيم روح خود بر او دميده است ، از اين رو مؤمن برادر پدر و مادرى مؤمن است . بنابراين هر گاه در شهرى از شهرها آن ارواح را آسيبى رسد ارواح ديگر به خاطر آن غمگين مىشوند چرا كه آن فردى از ايشان است . » . « 4 »
4 - از ابوحمزهء ثمالى به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود :
« مؤمن برادر پدر و مادرى مؤمن است ؛ چرا كه خداوند سرشت آن دو را
هامش
( 1 ) - فتح / 29 : ( ياران پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم ) در بين خود مهربانند .
( 2 ) - محاسن : ص 131 .
( 3 ) - همان : ص 133 .
( 4 ) - همان .