مىگويد . . . . « 1 »
4 - مجلسى از حذّاء نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه مىفرموده : « بدانيد به خدا سوگند محبوبترين اصحاب من كسانى هستند كه از همه پرهيزگارتر و رازدارتر باشند ؛ حديث ما را پنهان دارند و بدحالترين آنها نزد ما و مبغوضترين آنها كسى است كه چون حديثى را مىشنود به ما نسبت مىدهد و از قول ما نقل مىكند در حالى كه نه تعقّل كرده و نه به دل پذيراى آن است ، از آن دلهره دارد و منكر آن است و هر كه به آن معتقد باشد تكفير مىكند و خود نمىداند كه شايد حديث از ناحيهء ما درآمده و به ما نسبت داده شده است پس چنين كسى از ولايت ما بيرون است . » . « 2 »
5 - همو از عمروبن سعيدبن بلال نقل كرده است مىگويد : ما جمعيّتى بوديم ؛ خدمت امام باقر عليه السلام رسيديم ، فرمود : « شما آن فرش روانداز كجاوه باشيد آن كه تند رفته به جانب شما برگردد و آن كه عقب مانده به شما برسد ! و بدانيد اى شيعيان آل محمّد صلى الله عليه و آله و سلم بين ما و خدا هيچ خويشاوندى نيست و نه در برابر خدا حجّت و برهانى داريم و هيچ كس به خدا نزديك نمىشود مگر به وسيلهء طاعت ؛ هر كه خدا را اطاعت كند ولايت ما به حال او سودمند است و هر كه نافرمانى كند ولايت ما او را سودى ندهد . » .
راوى مىگويد : امام عليه السلام سپس نگاهى به سمت ما كرد و فرمود : « گول
هامش
( 1 ) - بشارةالمصطفى : 107 و 108 . اين حديث را در بخش « فضائل اهل بيت عليهم السلام به شمارهء ( 18 ) نقل كرديم - م .
( 2 ) - بحارالأنوار : 68 / 176 .