و آن حضرت فرمود : « چون قائم آل محمّد عليه السلام قيام كند در بين مردم به حكم داوود عليه السلام داورى نمايد ، نيازى به بيّنه ندارد ؛ خداوند متعال به او الهام مىكند و او مطابق علم خود داورى مىكند و به هر گروهى آنچه را كه در دل دارند و پنهان مىدارند خبر مىدهد و با نشان ، دوست و دشمنش را مىشناسد ، خداى تعالى فرموده است :
« إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ وَ إِنَّها لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ » .
« 1 »
روايت كردهاند كه مهدى عليه السلام بر هيچ امتى نمىگذرد مگر چهل روز پيش از قيامت كه در آن روز هرج و مرج و نشانهء خروج اموات و قيام قيامت براى حسنات و پاداش است . و علم و آگاهى در نزد خداست .
امام باقر عليه السلام فرمود : « عمربن خطاب از اميرالمؤمنين عليه السلام پرسيد و گفت : به من بگوييد : نام مهدى چيست ؟ فرمود : اما نام او را حبيب من صلى الله عليه و آله و سلم از من قول گرفته است كه مبادا در آن باره چيزى بگويم تا اين كه خداوند او را برانگيزد !
گفت : از اوصاف او بفرماييد ! فرمود : جوانى چهارشانه ، خوش سيما ، خوش مو ، موها بر شانه آويخته و نور صورتش برفراز ، موى سر و صورتش مشكين است ، پدرم فداى فرزند بهترين كنيزان باد ! » . « 2 »
هامش
( 1 ) - حجر / 75 و 76 : در اين ( سرگذشت عبرتانگيز ) نشانه هايى است براى هوشياران و آثار آنها بر سر راه كاروانيان و رهگذران هميشه ثابت و برقرار است .
( 2 ) - روضةالواعظين : ص 228 . احاديث 4 و 5 از بحارالأنوار : 52 / 389 را قبلًا در بخش « خروج سفيانى » به شمارهء ( 11 و 12 ) نقل كرديم ، مراجعه شود - م .