صاحب آن با بيدارى آن را به حركت در مىآورد ؛ اگر خدا اجازه بازگشت روح را به آن بدن داد ، روح آن باد را و باد هم آن هوا را جذب مىكند و دوباره روح در بدن صاحبش جايگزين مىشود و اگر هم خداوند به بازگشتن روح اجازه ندهد ، هواء باد را و باد آن روح را جذب مىكند و روح تا وقتى كه در قيامت مبعوث گردد به بدن بازنمىگردد .
امّا آنچه راجع به خاطر داشتن و فراموشى گفتى ، همانا دل انسان داخل در حق ( ظرف شفّاف ) و طبقى بر روى حق است بنابراين چون بر محمّد و آل محمّد صلوات كاملى بفرستد ، آن روپوش از روى حق برداشته مىشود پس قلب روشن مىگردد و شخص آنچه را كه فراموش كرده بود به خاطر مىآورد . ولى اگر او بر محمّد و آل محمّد صلوات نفرستاده باشد و يا ناقص فرستاده باشد و قسمتى را از آن كاسته باشد آن روپوش و طَبَقْ همچنان بر روى حق بماند و دل را تاريك كند و شخص فراموش كند و آنچه به خاطر داشت از ياد ببرد .
اما آنچه دربارهء نوزاد پرسيدى كه شباهت به عموها و دائيها پيدا مىكند ، چون مرد با همسر خويش در حال آرامش قلب و آسايش رگ و پى و بدن آرام آميزش نمايد ، نطفه در درون رحم آرام مىگيرد ، پس نوزاد شبيه پدر و مادر خود مىگردد ، ولى اگر با دل ناآرام و رگ و پى ناآسوده و بدن پريشان آميزش كند ، نطفه پريشان بوده و در حال پريشانى روى بعضى از پىها افتد ؛ اگر روى يكى از پيهاى عموها باشد نوزاد شبيه عموها و اگر روى يكى از پيهاى دائىها افتد شبيه دائيها شود .
آن مرد با شنيدن پاسخ گفت : گواهى مىدهم كه خدايى جز خداى يكتا نيست و همچنان بر اين شهادت استوارم و شهادت مىدهم كه
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 548
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٥٤٨