مربوط است ، هر كدام حرفى مىزنند ، اين را با خود گفتم و به زبان نياوردم تا اين كه دستور قاطع از طرف خداى عزّوجلّ رسيد و مرا تهديد كرد كه اگر حكم ولايت على عليه السلام را اعلام نكنم مرا عذاب كند ! اين آيه نازل شد :
« يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ »
« 1 » اينجا بود كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم دست على عليه السلام را گرفت و فرمود : « اى مردم ! هيچ پيغمبرى پيش از من نبود جز اين كه خداوند عمر مقدّرى به او داده سپس او را به نزد خود فرا خوانده و او هم دعوت حق را لبّيك گفته است ، نزديك است كه من هم دعوت شوم و اجابت كنم ( از دنيا بروم ) من مسئوليّت دارم و شما هم مسئوليّت داريد . شما چه مىگوييد ؟ گفتند : ما گواهيم كه تو تبليغ كردى و حق نصيحت را به جا آوردى و آنچه بر عهدهء تو بود ادا كردى ، خدايت بهترين پاداش رسولان را به تو مرحمت كند ! پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم با شنيدن سخن مردم سه مرتبه عرض كرد : خدايا تو شاهد باش ! سپس فرمود : « اى مردم ! اين على پس از من ولىّ شماست . حاضران به غايبان برسانند .
امام باقر عليه السلام فرمود : « به خدا كه على عليه السلام امين خدا در ميان خلق و محرم راز و امانتدار دين او بود كه براى خود پسنديده است . سپس مرگ رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرا رسيد و علىّ عليه السلام را نزد خود فرا خواند فرمود : يا
هامش
( 1 ) - مائده / 67 : اى پيامبر ! آنچه را از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است ( به مردم ) برسان ! اگراز اين كار خوددارى كنى ( كه هرگز خوددارى نمىكرد ) رسالت خدا را تبليغ نكردهاى و خداوند تو را از خطرات مردم نگاه خواهد داشت ، همانا خداوند كافران لجوج را هدايت نمىكند .