12 - ابوعلى طوسى از محمّدبن مسلم ثقفى نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : « دين ندارد آن كسى كه با اطاعت از كسى كه نافرمانى خدا را كند ، ديندارى نمايد و دين ندارد كسى كه به وسيلهء دروغ باطل از قول خدا ديندارى كند و دين ندارد كسى كه با انكار چيزى از آيات خدا ديندارى نمايد . » . « 1 »
13 - شيخ مفيد از محمّدبن مسلم به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « عورت ( ناموس ) مؤمن بر مؤمن حرام است » و فرمود : « هر كه داخل منزل مؤمنى بر او نظاره كند ، در آن حال دو چشم او بر اين مؤمن مباح است ( كه نابود كند ) و هر كه نبوّت پيامبر مرسلى را انكار كند و او را تكذيب نمايد ، خونش هدر است . » .
راوى مىگويد : عرض كردم : بفرماييد كسى كه امامت يكى از شما امامان را انكار كند چه حكمى دارد ؟ فرمود : « هر كه امامى را كه از جانب خداست انكار كند و از او و آيين او فاصله بگيرد ، كافر و از اسلام برگشته است ؛ زيرا كه امام ، از طرف خداست و دين او دين خداست . و هر كه از دين خدا بدور باشد كافر است و در آن حال خونش مباح مىباشد مگر اين كه برگردد و به درگاه خدا از گفتهء خود توبه كند . » .
و فرمود : « و هر كه به قصد مال و جان مؤمنى را مورد هجوم قرار دهد ، در آن حال خونش مباح است » . « 2 »
14 - طبرى امامى ( شيعى ) از ابوالجارود نقل كرده است ، مىگويد : امام
هامش
( 1 ) - امالى طوسى : 1 / 76 .
( 2 ) - اختصاص : ص 259 .