دوست بدارد و دوست او را دوست بدارد و بايد تسليم اوصياى پس از وى باشد ؛ زيرا كه آنان عترت منند و از گوشت و خون منند . خداوندا فهم و علم مرا به ايشان بده ! و واى به حال مخالفان ايشان از امّت من ! خداوندا شفاعت مرا نصيب ايشان نفرما » . « 1 »
6 - از ابوحمزهء ثمالى نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : خداى تبارك و تعالى مىفرمايد :
حجّت من بر اشقياى از امّت تو تمام است ؛ كسى كه ولايت على عليه السلام را ترك كند و دشمنان او را دوست بدارد و فضل او را و اوصياى بعد از او را انكار كند ؛ چرا كه فضل تو فضل آنها و طاعت تو طاعت آنهاست . حقى كه تو دارى حق آنها و نافرمانى تو نافرمانى آنهاست و آنها پس از تو امامان هدايتند روح تو در كالبد آنها جارى است و روح تو همان است كه از طرف پروردگارت در كالبد تو است .
آنان همان خاندان و عترت تواند كه از گل تو سرشته شده و از گوشت و خون تو گرفته شدهاند ، به يقين خداوند سنّت تو و پيامبران پيش از تو را در آنها جارى ساخته است و ايشان پس از تو خزانهداران علم منند . بر من واجب و لازم است چرا كه من آنها را برگزيدم و انتخاب كرده و پاك ساختم و پسنديدم . هر كه دوستشان بدارد و فضيلت آنها را بپذيرد در نجات است ، جبرئيل عليه السلام نام آنها و نام پدران آنها و دوستداران ايشان و پذيرندگان فضيلت ايشان را براى من آورده است . » . « 2 »
7 - از جابر جعفى به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « رسول
هامش
( 1 ) - كافى : 1 / 208 .
( 2 ) - همان : 1 / 208 .