40 - ابوجعفر مشهدى از ابوحمزهء ثمالى از قول امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « نابينايى از كنار رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم گذشت ، رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : فلانى ! آيا مايلى كه خداوند بينايى تو را به تو باز گرداند ؟ عرض كرد : هيچ چيز از آنچه در دنيا به من دادهاند محبوبتر از آن نيست كه بينائيم را خدا به من باز گرداند ! پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود :
شادابترين وضو را بگير ، سپس دو ركعت نماز بخوان و بگو : خداوندا از تو درخواست دارم و تو را مىخوانم و به سوى تو علاقه قلبى دارم و به وسيلهء پيامبرت محمّد صلى الله عليه و آله و سلم پيامبر رحمت روى دلم را به سوى تو مىگردانم .
يا محمّد ! من به وسيلهء تو به درگاه خداوندى كه پروردگار تو و پروردگار من است توجّه مىكنم تا به خاطر تو بينايى مرا به من باز گرداند !
امام عليه السلام فرمود : هنوز پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم از مجلس خود بلند نشده و گامى برنداشته بود كه به قدرت خدا بينايى آن مرد نابينا به او بازگشت . » . « 1 »
41 - همو به اسناد خود از امام باقر عليه السلام نقل كرده است كه فرمود :
« جبرئيل عليه السلام در بلندترين نقطهء وادى خود را به پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نماياند در حالى كه لباس بلندى از ابريشم بر تن داشت و فرشى از فرشهاى بهشتى را گسترد . پس او را روى آن فرش نشاند و به وى خبر داد كه وى فرستادهء خداست و به او دستور داده تا هر چه خواست به او بگويد ! و چون جبرئيل عليه السلام خواست برگردد ، رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم جامهء وى را گرفت و
هامش
( 1 ) - الثّاقب فى المناقب : ص 65 .