على عليه السلام فرمود : « ابر در فرمان او بود و وسايل در دسترس او و بساط روشنايى براى او گسترده شد . فرمود : او شب مىديد همان طورى كه روز مىديد . » . « 1 »
4 - از ابوحمزه به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « ذوالقرنين بندهء صالحى بود ، او شاخى از طلا و نقره نداشت ، خداوند او را در بين قوم خودش مبعوث كرد ، آنها به سمت راست پيشانيش زدند ، و در ميان شما نيز همانند او هستند - سه مرتبه اين جمله را تكرار كرد - . و براى او ( ذوالقرنين ) چشمهء زندگى را تعريف كرده بودند ؛ و گفته بودند : هر كه جرعهاى از آب آن چشمه را بياشامد نمىميرد تا آن صيحه ( فرياد يك باره براى هلاكت موجودات ) را بشنود ، از اين رو در طلب آن بيرون رفت تا به جايى رسيد كه در آنجا شصت و هشت چشمه بود . و پيشاپيش او خضر عليه السلام رفته بود و ياران خاصش نيز نزد او بودند . پس از او آب طلبيد ، خضر عليه السلام به او آب داد و به گروهى از اصحاب او نيز به هر كدام يك ماهى نمك زدهاى را داد ، سپس گفت : به اينجاها برويد ، بايد هر كدام از شما ماهى خود را بشويد .
خضر عليه السلام بر سرچشمهاى از آن چشمهها رفت ، همين كه ماهى را داخل آب فرو برد و ماهى بوى آب را شنيد زنده شد و داخل آب جست ، خضر عليه السلام چون چنين ديد ، جامه هايش را كند و خود را داخل آب انداخت و داشت در آب فرو مىرفت و به اميد رسيدن به آن ماهى از آب مىنوشيد . چون چنين ديد اصحاب وى بازگشتند و ذوالقرنين دستور داد
هامش
( 1 ) - قصص انبياء : ص 121 .