قول خداى تعالى :
« فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً » .
« 1 » اما منظور از كتاب همان نبوّت است و حكمت كه ايشان دانايان از انبياء و از برگزيدگانند . امّا ملك عظيم ، امامان هدايت از برگزيدگانند و تمام ايشان از ذرّيهاى هستند بعضى از بعضى ديگر و دانشمندانى كه خداوند در بين ايشان بقيه را قرار داده و در ميان ايشان است عاقبت و حفظ ميثاق تا اين كه دنيا و دانايان پايان پذيرند .
و حق استنباط علم براى واليان امر و راهنمايان است و اين شأن ممتاز برگزيدگان و رسولان و پيامبران و دانايان و امامان هدايت و خلفايى است كه آنان ولىّ امر خداى عزّوجلّ و صاحبان استنباط علم خدا و اهل و سزاى آثار علم از جمله ذرّيهاى هستند كه بعضى از آنها از بعضى ديگر از برگزيدگان پس از پيامبران از پدران و برادران و ذرّيهء انبياء گرفته شدهاند .
بنابراين هر كه به فضل خدا چنگ بزند به علم ايشان مىرسد و به يارى ايشان نجات پيدا مىكند . و هر كه واليان امر خداى عزّوجلّ و اهل استنباط علم او را در غير برگزيدگان از خانههاى پيامبران قرار دهد . در حقيقت با فرمان خداى عزّوجلّ مخالفت كرده و نادانان را واليان امر خدا قرار دادند و بدون هدايت خداى عزّوجلّ بيراهه رفته و گمان كردند كه ايشان اهل استنباط علم خدايند و خدا و رسول خدا را تكذيب كردهاند و از وصىّ پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و طاعت او رو برتافتهاند در حالى كه فضل الهى را
هامش
( 1 ) - نساء / 54 : ما به آل ابراهيم ( كه يهود از خاندان او هستند نيز ) كتاب و حكمت داديم و حكومتعظيمى در اختيارشان ( پيامبران بنىاسرائيل ) قرار داديم .