محمّد صلى الله عليه و آله و سلم بشارت دادند چنان كه انبياء عليه السلام به يكديگر بشارت مىدادند تا اين كه به محمّد صلى الله عليه و آله و سلم رسيد . و چون دوران نبوّت محمّد صلى الله عليه و آله و سلم سپرى شد و روزگارش سرآمد ، پس خداوند به او وحى كرد : يا محمّد صلى الله عليه و آله و سلم ! نبوّت تو پايان يافته و روزگار تو بسر رسيده است بنابراين علمى را كه نزد تو است و ايمان و اسم اكبر و ميراث علم و آثار نبوّت را در خاندان خود نزد علىّبن ابىطالب عليه السلام قرار ده ! زيرا كه من علم و ايمان ، اسم اعظم ، ميراث علم و آثار علم نبوّت را از فرزندان تو قطع نمىكنم ؛ همان طورى كه از خانههاى انبيايى كه بين تو و پدرت آدم عليه السلام بودند قطع نكردم و اين است معناى قول خداى تعالى :
« إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ ، ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ » .
« 1 »
و خداى تبارك و تعالى علم را جهل قرار نداد و فرمان او به كسى از ديگر خلايق و نه به فرشتهء مقرّب و نه پيامبر مرسلى برسيد بلكه فرشتهاى از فرشتگان را فرستاد و به او دستور داد : چنين و چنان بگو !
پس مردم را دستور داد به آنچه دوست مىداشت و آنها را نهى كرد از آنچه نمىپسنديد و براى ايشان امر خلق خود را به وسيله علم بازگو كرد .
و به او آن علم را تعليم داد و پيامبران و برگزيدگان خويش را از پيامبران و برادران و ذرّيه آنها كه بعضى از بعض ديگر بودند ، اين است معناى
هامش
( 1 ) - آل عمران / 33 : خداوند آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر عالميان برگزيد آنها فرزندان و دودمانى بودند كه بعضى از بعضى ديگر گرفته شده بودند ، و خداوند شنوا و بيناست .