تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 233

مساهمون:

ص٢٣٣

اختلاف عقل‌ها

1 - برقى از عبيداللَّه‌بن وليد وصّافى از قول ابوجعفر ( امام باقر ) عليه السلام آورده است فرمود : « موسىبن عمران عليه السلام همواره مردى را مىديد كه سجده‌اش را طول مىدهد و سكوتى طولانى دارد و جايى نمىرود مگر اينكه آن مرد به همراه اوست ، پس در آن ميان روزى از روزها كه در پى بعضى از نيازمندىهاى خود بود ناگهان گذرش به زمين پرآب و علفى افتاد كه سرسبز و بالنده بود ، مىگويد : آن مرد با ديدن آن منظره آهى كشيد ! موسى عليه السلام پرسيد : چرا آه كشيدى ؟ گفت : آرزو كردم كه اى كاش پروردگارم الاغى داشت در اينجا مىچراند ! مىفرمايد : موسى عليه السلام مدتى چشم خود را از اندوه سخنى كه از او شنيد به زمين دوخته بود ، تا اينكه بر او وحى رسيد و گفت : چرا از گفتهء بنده‌ام ناراحت شدى ؟ من بندگانم را به قدرى كه عقل داده‌ام بازخواست مىكنم » . « 1 » 2 - محمّدبن يعقوب ( كلينى ) از ابوالجارود نقل كرده است كه امام باقر عليه السلام فرمود : « خداوند در روز رستاخيز نسبت به بندگان خويش به قدر عقلى كه در دنيا داده است ، خرده‌گيرى مىكند » . « 2 »

كمال عقل

1 - محمّدبن يعقوب از ابن ابى يعفور آزاد شدهء بنى شيبان به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است فرمود : « چون قائم ما قيام كند ، خداوند دست
هامش
( 1 ) - محاسن : ص 193 . ( 2 ) - كافى : 1 / 11 .