و در روز بارندگى زياد به باران نسبت بخل دادند
شيرهاى تنبل بيشهها را به چرا واداشتند
به وسيلهء ايشان نور هدايت تابيدن گرفت
و نيكوكار از تبهكار مشخص شد
بنابراين دوستى ايشان وقف بر مؤمن
و دشمنى ايشان بر كافران حتمى است
چه بسيار قصيدهء مشهور دربارهء ايشام دارم ،
ولى اين يكى ويژه امام باقر است
امام بحقى كه در فضيلتش بالاترين
فردِ عالَم از روستايى و شهرى است
خلق خوشش به طراوت و شكوه باغهاست و
در برابر او باغ چيزى جز بامداد خوش بارانى نيست
چقدر زيان دارد ! قومى را كه حق او را غصب كردند
آرى ستمگرى راه و رسم ستمگر است !
اگر او را داور قرار مىدادند تا در بين آنها داورى كند
همچون ماه تابان مىدرخشيد !
شاخهاى كه از ريشه و اصل برخاسته و اصلى كه
شاخه را به بالاتر از حد چرخ گردون رسانده است
وى به رَوش پدران گرامش حركت كرد
همانند سرعت اسبِ تيزتك كه بر اسب لاغر پيشى مىگيرد
و پس از وى پسرانش در پى او آمدند
در حالى كه وارد بر صحنه ، همچون صادر از آن بود
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 230
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٣٠