133 - از « دعوات راوندى » به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، مىگويد : « علي بن حسين عليهما السلام فرمود : من بيمار سختى شدم ، پدرم گفت :
چه ميل دارى ؟ عرض كردم : مايلم از جمله كسانى باشم كه بر خداوند پروردگارم آنچه را كه برايم تدبير كرد خورده نگيرم ! فرمود : احسنت تو سخنى نظير ابراهيم خليل عليه السلام گفتى ، موقعى كه جبرئيل به او گفت : چه نياز دارى ؟ فرمود : من در برابر قضاى پروردگارم حرفى ندارم بلكه خداوند مرا بس و نيكو وكيلى است » . « 1 »
134 - از « دعوات راوندى » نقل كرده است ، مىگويد : زينالعابدين عليه السلام فرمود : « هيچ مصيبتى براى اميرالمؤمنين عليه السلام رخ نداد مگر اينكه در آن روز هزار ركعت نماز خواند و به شصت مستمند صدقه داد و سه روز روزه گرفت و به فرزندانش فرمود : هر گاه به مصيبتى گرفتار شديد شما هم مثل من رفتار كنيد زيرا كه من رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم را ديدم كه چنين عمل مىكرد ، بنابراين دنبالهروى پيامبرتان باشيد و خلاف رفتار او عمل نكنيد كه خدا نيز با شما بر خلاف خواستهتان عمل مىكند ، اين است كه خداى تعالى مىفرمايد :
« وَ لَمَنْ صَبَرَ وَ غَفَرَ إِنَّ ذلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ . »
« 2 » سپس زينالعابدين عليه السلام فرمود : پس از آن همواره من مثل رفتار اميرالمؤمنين عليه السلام عمل مىكردم » . « 3 »
135 - امام سجّاد عليه السلام نقل كرده است ، فرمود : « راضى بودن ( بر قضاى
هامش
( 1 ) - بحارالانوار : 81 / 208 .
( 2 ) - شورى / 43 : اما كسانى كه شكيبائى كنند و طرف را مورد عفو قرار دهند ، اين از كارهاىپرارزش است .
( 3 ) - بحارالانوار : 82 / 133 .