حسين عليهما السلام فرمود : « تو را چه شده است ؟ »
گفت : كارگزار ولايتى بودم خونى به گردنم افتاد ؛ مردى را كشتم به اين حالى كه مىبينى افتادهام !
علي بن حسين عليهما السلام پس از شنيدن سخنان او فرمود : « ما از نااميدى تو از رحمت خدا براى شما بيشتر بيمناكيم تا آنچه بر سرت آمده است ! » سپس فرمود : « به بازماندگان مقتول ، ديه بده ! »
زهرى گفت : اين كار را كردم ولى آنها نپذيرفتند ! فرمود : « ديه را در كيسههيى قرار ده سپس در اوقات نماز آن كيسههاى پول را ( داخل منزلشان ) بيندار ! » . « 1 »
4 - شيخ طوسى از سعيدبن مسيّب نقل كرده است مىگويد : از علي بن حسين عليهما السلام راجع به مردى پرسيدم كه با پايش زن حاملهاى را زده است و او سقط جنين كرده است ؟ فرمود : « اگر نطفه باشد بيست دينار ديهء آن است » گفتم : تا چه وقت نطفه است ؟ فرمود : « وقتى است كه تا چهل روز در رحم قرار گيرد ! »
فرمود : « و اگر علقه ( خون بسته ) باشد ، چهل دينار است » .
گفتم : حد علقه چه مدّت است ؟
فرمود : « آن وقتى كه در رحم قرار گرفت تا هشتاد روز مىباشد » . و فرمود : « اگر آن وقتى كه سقط كرد ، مضغه ( گوشت جويده ) باشد ، شصت دينار ديه دارد . » .
پرسيدم : اندازهء مضغه تا چه زمانى است ؟
فرمود : « وقتى كه در رحم قرار مىگيرد ، صد و بيست روز در آنجا
هامش
( 1 ) - كافى : 7 / 296 و تهذيب : 10 / 163 .