عوض مويم پاكى عطا كن كه نافرمانى تو را نكند ، خدايا ! من به قصد پيروى از سنّت پيامبران و كسب رضوان و آمرزش تو خود را پاكيزه كردم ، تو هم مو و پوست مرا بر آتش دوزخ حرام كن و خَلق و خُلق مرا پاك و پاكيزه گردان و عملم را خالص فرما و مرا از جمله كسانى قرار ده كه با اعتقاد بر دين پاكِ سهلِ ملّت ابراهيم خليل تو و آيين محمّد صلى الله عليه و آله و سلم حبيب و فرستادهء تو ( رحمت ) تو را ملاقات كنم ، در حالى كه به احكام دين تو عمل كرده و پيرو سنّت پيامبرت صلى الله عليه و آله و سلم و مؤدب به حسن تأديب تو و رسول تو و اولياى تو باشم كه آنان را به ادب خود پرورانده و بذر حكمت را در دلشان كاشتهاى و آنان را معدنهاى علم خودت قرار دادهاى ، صلوات و درود تو بر ايشان باد !
هر كه اينها را بگويد خداوند او را در دنيا از پليديهاى گناهان پاك سازد و در عوض مويى در بدنش بروياند كه با آن گناه نكند و در هر مويى از پيكر او فرشتهاى را خلق كند كه تا روز قيامت براى او تسبيح گويد كه هر تسبيحش برابر هزار تسبيح مردم روى زمين باشد . » . « 1 »
8 - از وشّاء نقل كرده است ، مىگويد : از ابوالحسن عليه السلام شنيدم كه مىگفت : « علي بن حسين عليهما السلام دبهء كوچك صربى داخلش مشك داشت و آويخته بود هر وقت مىخواست از خانه بيرون بيايد ، لباس را كه مىپوشيد ، آن را بر مىداشت و مشك به خودش مىماليد آن وقت بيرون مىرفت . » . « 2 »
9 - همو از عبداللَّهبن حرث نقل كرده است ، مىگويد : علي بن حسين عليهما السلام شيشهء عطرى در مسجد داشت ، وقتى كه براى نماز وارد مسجد مىشد ،
هامش
( 1 ) - كافى : 6 / 507 .
( 2 ) - همان : 6 / 514 .