داشتى سلامتى خودت را به وسيله آنچه از دلت برخاسته است خريدارى كن سپس بيرون مىشوى و مىگويى : خداوندا ! من قصد چنين مسافرتى را دارم در حالى كه سلامتيم را در اين سفر به اين وسيله خريدم ! و آن را به كسى كه صلاحيّت دارد مىدهى و چون به مقصد رسيدى ، همين كار را به عنوان سپاسگزارى انجام مىدهى ! » . « 1 »
8 - « 2 » همو از ابىجعفر محمّدبن على عليهم السلام نقل كرده است ، فرمود : « وقتى كه علي بن حسين عليهما السلام عازم حج يا عمره مىشد يا قصد آزاد كردن برده و يا خريد و فروشى را داشت ، وضو مىگرفت و دو ركعت نماز استخاره مىخواند و در نماز سورهء رحمان و سورهء حشر را قرائت مىكرد و چون از نماز فارغ مىشد دويست مرتبه از خداوند طلب خير مىكرد ، سپس قل هواللَّه احد و معوذتين راتلاوت مىكرد و آنگاه عرضه مىداشت : خداوندا ! من آهنگ كارى را دارم كه تو مىدانى ، بنابراين اگر مىدانى براى دين و دنيا و آخرت من خوب است ، آن را برايم مقدّر فرما و اگر مىدانى كه براى دين و دنيا و آخرتم بد است آن را از من دور كن !
پروردگارا ! به من رشد و آگاهى بده ! و اگر چه نفس من اين كار را نخواهد يا بخواهد به نام خداوند بخشايندهء مهربان ، آنچه خدا بخواهد ، هيچ نيرو و توانى جز خدا را نيست ، خداوند مرا بس است و او نيكو وكيلى است ، سپس مىرفت و عزيمت مىكرد . » . « 3 »
هامش
( 1 ) - مكارم الاخلاق : ص 269 .
( 2 ) - حديث شمارهء ( 7 ) از مكارم الاخلاق : ص 290 تكرار حديث شمارهء ( 2 ) بود - م .
( 3 ) - مكارم الاخلاق : ص 293 .