3 - حميرى ، از ابوالبخترى به نقل از جعفربن محمّد ، از پدرش ، از قول جدّش عليهم السلام آورده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « هرگاه در سفر بوديد و كسى از شما مريض شد ، سه روز به خاطر حق رفاقت او اقامت كنيد ! » . « 1 »
4 - شيخ صدوق ، از عيسىبن زيدبن على كه شصت سال مخفى بود ، به نقل عمويش از قول جعفربن محمّدالصّادق عليهما السلام مىگويد : « علي بن حسين عليهما السلام جز با همراهانى كه او را نمىشناختند مسافرت نمىكرد و با آنها شرط مىكرد كه در نيازمنديشان از جمله خدمتكاران آنها باشد ! يك مرتبه با گروهى مسافرت كرد ، مردى او را ديد و شناخت ، به همراهانش گفت : آيا اين مرد را مىشناسيد ، كيست ؟ گفتند : خير . گفت : اين علي بن حسين عليهما السلام است .
آنها با شنيدن اين سخن از جا جستند و دست و پاى آن حضرت را بوسيدند و گفتند : يابن رسولاللَّه ! شما مىخواستيد كه ما را گرفتار آتش دوزخ كنيد ؛ اگر به دست يا زبان جسارتى مىكرديم ، آيا تا آخر عمر هلاك نشده بوديم ، چه چيز شما را به اين كار وا داشت ؟ !
فرمود : يك مرتبه من با گروهى مسافرت كردم كه مرا مىشناختند ، به خاطر رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم آنقدر به من مرحمت كردند كه من شايسته نبودم ، از اين رو من مىترسم كه شما هم آن طور مرا بالا ببريد ، بنابراين ناشناخته بودن را دوستتر دارم . » . « 2 »
6 - « 3 » طبرسى مىگويد : امام سجّاد عليه السلام فرمود : « هرگاه آهنگ سفر
هامش
( 1 ) - قرب الاسناد : ص 64 .
( 2 ) - عيون اخبارالرّضا : 2 / 145 .
( 3 ) - حديث شمارهء ( 5 ) از « مكارم الاخلاق » طبرسى : ص 279 ، همان حديث شماره ( 3 ) بود لذا تكرارنشد - م .