و اى آنكه همواره عمل او دربارهء من نيك و زيبا بود ، و از پردهپوشى بر بديهايم بخل نورزيد و در مجازات و كيفرش نسبت به من شتاب نداشت ، اينك آنچه از كرمت بر من ابراز داشتهاى به اتمام برسان و مرا بدانچه خود در نگرشت پنهان داشتهاى ، مؤاخذه نفرما !
آقاى من ! چه بسيار نعمتى كه ارزانى داشتى تا از شادابى با آن برخوردار شوم و چه بسيار دارايى كه در رسيدن به آن راه شتافتن به سوى آن را نشان دادى ، و بسيار نعمتى كه قواى من از حمل آن عاجز بوده است ، و عقل و هوشم را از ذكر فضيلت آن ، و شكرم از پاداش آن عاجز و از شمارش آن فكرم ناقص بوده است ولى تو مرا راه بردى ! و من با نافرمانى تو در آن باره مقابله كردم و شكر احسانى را كه به من كردهبودى فراموش كردم ! بنابراين چه كسى بدحالتر از من است اگر تو با آمرزش خود جبرانم نكنى و شكر آنچه با من كردهاى از فوايد احسانت را بر من ارزانى ندارى ! در آن صورت مرا توان پرداخت حقوق تو نيست اگر با همراه كردن توفيقت يارى نرسانى !
آقاى من ! اگر نور تو نبود ، از راهيابى كور بودم ، و اگر بينا سازى تو نبود از راه گمراه مىشدم ، و اگر شناساندنتو نبود ، به پذيرش حق ارشاد نمىشدم ، و اگر توفيق تو نبود ، به شناخت تأويل راه نمىيافتم . پس اى خدايى كه مرا به يكتاپرستى خود گرامى داشت و با اصلاح و هدايتش مرا از گمراهى بازداشت و پايبند برپا داشتن حدود خود نمود ، خدايا آنچه را كه به من از حقيقت معرفت خويش عطا كردهاى باز نگير ! و مرا با يقينى زنده بدار كه بدان وسيله از گمراهى در صفت تو سالم بمانم ! اى بهترين كسى كه اميدواران به او اميد بستهاند و مهربانترين كسى كه پناهندگان به او پناه بردهاند و گرامىترين كسى كه نيازمندان آهنگ او را
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 234
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٣٤