صبح و شام از تسبيح و ثناى تو سستى ننماييم !
اى خدايى كه عارفان را به مناجات خوشش دل گرم ساخته و جامهء دوستى خود را بر خطاكاران پوشانده است ! چه وقت آنكه همّتش آهنگ جز تو را نموده ، شادمان است ؟ و در چه زمان آنكه ارادهء عزيمت غير تو را دارد ، بياسايد ؟ و كيست آنكه با ارادهء راستين آهنگ تو را كند كه تو در رسيدن او به مقصودش شفاعت نكنى ؟ و يا كدامين كس است كه در كار خويش به تو اعتماد كند و تو خوشبختى را به او عطا نكنى ؟ و يا كدام فردى است كه از تو راهنمايى بطلبد و تو با راهنمايى خود بر او منّت ننهى ؟ !
خداوندا بندهء ناتوان تهىدست و درماندهء غمزده پناهنده تو است به خوبى مىداند كه زمام تدبير امور به دست تو و منشأ مقدّرات كارها از ارادهء تو است و زندگى همه چيز را به قدس جلالت برپا دارى و آن را وسيله نجات هر موجود زنده قرار دادهاى ! پس اين بندهات را از حلاوت دوستى خودت آنچه را كه به خشنودى بينجامد روزى فرما و از خشوع تذلّل و اظهار ناچيزى در راه ترس از نااميدى و سلامتى در وقت زندگى و مرگ آنقدر به من مرحمت كن كه كفايت متوكّلان را تأمين مىكند و بدان وسيله رعايت حال افراد كفالت شده مشخّص مىگردد و دوستى پيوستگان پذيرفته محترم شمرده مىشود .
اى خدايى كه از پدرِ دلسوز مهربانترى ! و از دوست صميمى به من نزديكترى ! در خلوت ؛ آنجايى كه مرا به وحشت اندازد و از سرزمينم بيرون كنند و همدمان و همسايگان از من دور شوند و در جاى تنگ و سختى تنها بمانم ؛ با سقفى كوتاه ، آرامگاهى تنگ ، سياهچالى پوشيده ، با منظرهاى وحشتناك و خاك و گل سنگين ، فضاى اطرافش را وحشت
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 229
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٢٩