معاش و از شر هر سخنچين و برهمزن و غلبه مخالفان و اوباش ، و هر زشتى ناپيدا و پيدا به تو پناه مىبرم ، و از دعاى نامقبول و آرزوى نادرست و آبروى از دست رفته و برهان شكست خورده و عقيدهء ناصواب به تو پناه مىبرم !
خداوندا از تو يارى مىطلبند و از تو پناه مىجويند و بر تو اعتماد مىكنند و به تو پناهنده مىشوند بنابراين لطيفترين نعمتهايت را بر من ارزانى دار ! و مرا گرفتار آزمونهايت نكن چراكه من ناتوانم و با عطف توجّهت مرا سرپرستى كن ، اى مهربان ، اى كسى كه گسستگان از ديگران را پناه داده و توكل كنندگان بر خود را بىنياز فرمودهاى ، مرا به وسيلهء بىنيازى خود از تهىدستى رهايى بخش و بيش از تاب و توانم بر من بار نكن !
خدايا مرا از جمله كسانى قرار ده كه در آهنگ رسيدن به تو كوشايند و باز نايستند و راه رسيدن به درگاه تو را پيمودند و منحرف نشدند و در رسيدن به هدف بر تو اعتماد كردند تا رسيدند ، پس تو دلهاى آنان را از زلال محبّتت سيراب كردى و به وسيلهء معرفت خويش نفوس آنها را آرامش دادى و هيچ وسيلهاى رشتهء ارتباط آنان را از تو نبريد و هيچ مانعى از رسيدن ايشان به آرزوهايشان باز نداشت :
« وَ هُمْ فِي مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خالِدُونَ * لا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ وَ تَتَلَقَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ هذا يَوْمُكُمُ الَّذِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ . »
« 1 » .
هامش
( 1 ) - انبياء / 102 و 103 : آنها در آنچه بخواهند و مايل باشند به طور جاودان برخوردارند ، فزع اكبر ( خوف محشر ) آنها را غمگين نمىكند ، فرشتگان رحمت به استقبال آنها مىشتابند ( و به آنها مىگويند : تبريك و بشارت به شما كه ) اين همان روزى است كه به شما وعده داده مىشد .