طالبانش را هلاك و واردانش را نابود مىسازد ؛ دنيايى است پر از آفات و رنج و نكبتها !
خداوندا ما را با توفيق پارسايى و بىعلاقگى به دنيا از شر و فساد آن حفظ كن و از تن ما جامههاى مخالفت با اوامر خودت را بر كن و به حسن كفايت خويش عهدهدار امور ما باش و از زحمت بىمنتها و جاودانهات بر نعمت ما بيفزا و از مواهب بخشش خود بهره و نصيب ما را افزون گردان و در باغ دلهاى ما نهالهاى محبّت خودت را بنشان ، و انوار معرفت خويش را براى ما به حدّ كمال برسان ، و حلاوت عفو و لذّت بخشش خود را بر ما بچشان ، و در روز لقاى رحمتت چشم ما را به شهود جمال خويش روشن گردان ! و محبّت دنيا را از دل ما بيرون كن چنان كه با شايستگان و بندگان نيكوكار و ويژگان درگاهت رفتار مىكنى ، به حرمت رحمت و بخشندگيت ، اى بخشندهترين بخشايندگان ! » . « 1 »
مناجات انجيليّه
105 - مجلسى مىنويسد : اين مناجات مولايمان علي بن حسين عليهما السلام را در يكى از روايات علماى شيعه ، در كتاب « انيس العابدين » از مؤلّفات علماى قديم ، يافتم ، به اين شرح :
« به نام خداوند بخشايندهء مهربان ، خداوندا به ياد تو سخنم را آغاز مىكنم و به شكر تو اميد برآوردن درخواستم را دارم و در همهء احوال
هامش
( 1 ) - بحارالانوار . 94 / 152 . خوانندهء گرامى با يك سير اجمالى در مناجاتهاى امام سجّاد عليه السلام ميزان ارتباط آن حضرت با خداى منّان و گسستن او از غير خدا به خوبى مشهود است ، چه نيكو آموزههايى براى ماست ! - م .