ستايشى كه سزاوار تو باشد قاصر است و عقلها از ادراك جمالت عاجز و ديدهها از نزديك شدن به انوار جمالت خسته و درمانده است و براى خلق راهى به معرفت تو جز ناتوانى به شناخت و معرفتت نيست .
خداوندا ! ما را از آن بندگانى قرار ده كه بذر شوق لقايت در دلهايشان جوانه زده و سوز محبّتت سراسر قلبشان را فرا گرفته است ، از اين رو است كه آنان در آشيانههاى افكار عالى انس با تو منزل گرفته و در بوستانهاى مقام قربت مىخرامند ، و از سرچشمهء محبّتت با جام لطف تو سيراب مىگردند و در جويبار تو وارد شدهاند در حالى كه پردهء جهل از جلوى چشمانشان به يك سو رفته و ظلمت شك و ريب از ضمايرشان زايل گشته است و وسوسههاى اوهام و شك از دلهايشان بر طرف شده است و با استوارى شرح صدر يافته و با سرعت به سوى سعادت از راه پارسايى در دنيا به همّت عالى رسيدهاند . و از آبشخور طاعت و بندگى تو آب خوشگوار نوشيدهاند و در محفل انسِ با خدا باطنشان پاكيزه و در جايگاه خوف راهشان امن و به سبب رجوع به ربّالارباب نفوسشان آرام گرفته است و به مرحلهء يقين رسيدهاند و به رستگارى روحانى نايل گشتهاند و با نظر به جمال محبوب خويش چشمهايشان روشن و دلهايشان شادمان است و چون به مقصود خود رسيده و به آرزوى نهايى خود دست يافتهاند آرامش خاطر يافته و در تجارت خود و فروش دنيا در برابر آخرت سود كامل بردهاند .
خداى من ! چقدر ياد تو كه بر دل مىگذرد لذّت بخش است ! و چقدر فكر و انديشهها كه در پردههاى عيب به سوى تو سير مىكنند باحلاوت است ! و چقدر طعم محبّت تو گوارا و شربت قرب به درگاهت خوشگوار است ! پس خداوندا ! ما را چنان به درگاه خود پناه ده كه ديگر از آن در نرانى و
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 218
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢١٨