فضل و كرمت آغاز فرمودهاى به انجام رسان ! و آنچه از راه كرم به من دادهاى زايل مگردان ! و گناهانى را كه از روى حكمت و مصلحت پوشاندهاى برملا نساز ! و از كارهاى بدم كه خودآگاهى در گذر ! خدايا ! ذات مقدّس تو را به درگاهت شفيع قرار داده و از قهر تو ، به پيشگاهت پناه مىبرم !
خدايا ! در حالى به سوى تو آمدهام كه چشم طمع به احسان تو دارم و مشتاق نعمتهاى توام ، تشنهء باران لطف و ابر عنايت تو هستم ، خشنودى تو را طالبم و قصد توجه به درگاهت را دارم ! و بر جويبار احسانت وارد گشته و درخواست بالاترين خيرات تو را مىجويم ! در حالى كه به محضر بسيار نيكويت به مهمانى آمده و آهنگ مشاهدهء رحمت تو را دارم و حلقه بر درِ كرمت مىكوبم ! و به ديدار عظمت و جلالت نيازمندم ! پس خداى من ، با من چنان رفتار كن كه خود شايستهاى از روى بخشش و رحمت خويش ، نه آن چنان كه من سزاوارم از عذاب و كيفر ! به حق رحمت و احسانت ! اى بخشندهترين بخشايندگان ! » . « 1 »
6 - مناجات ششم ؛ مناجات شاكران
95 - « به نام خداوند بخشايندهء مهربان ، خدايا نعمتهاى پياپى تو مرا از انجام وظيفه ، شكر و سپاس غافل كرده و فيضان فضل و كرمت از حمد و ستايشت ناتوان ساخته است و عطا و بخشش مداومت مرا از ذكر اوصاف و كمالاتت باز داشته و رحمتهاى پى در پى تو مرا از شرح و بيان خوبيهايت ناتوان نموده است ؛ و همين ناتوانى موضع كسى است كه به
هامش
( 1 ) - بحارالأنوار : 94 / 145 .