مناجات ديگرى از امام عليه السلام
80 - « خداى من و مولايم و منتها آرزويم ! پرتو نورت از عرش بر زمينها و بر فرشتگان و ساكنان آسمانهايت تابيد ، در حالى كه صداها قطع و جنب و جوشها آرام و زندهها در خوابگاهشان همچون مردگان بودند كه من بندگان تو را در حالتهاى مختلف ديدم ؛ بعضى بيمناك به تو پناه آوردند و تو ايمن ساختى ، و بعضى گنهكار كه از تو آمرزش خواستند و تو اجابت كردى ، و بعضى در حال خواب خود را به تو امانت سپرد و تو حفظ كردى ، و برخى گمراه از تو راهنمايى خواست و تو راهنمائيش كردى ، و بعضى مسافر بودند كه به تو پناهنده شدند و تو پناه دادى ، و بعضى نيازمند بودند كه تو را فرياد زدند و تو پاسخ آرى دادى ، و برخى عابد بودند شب را به ياد تو سپرى كردند و تو او را بهرهمند ساختى و پاداش او را رستگارى قرار دادى ، و گروهى نادان كه از راه هدايت گمراه بودند و به صلابت خويش اعتماد كرد و تو او را به حال خود گذاشتى .
خداى من ! به حق آن نامت كه اگر بخوانند اجابت مىكنى و آن حقى كه چون سوگندت دهند ، رعايت مىكنى و به حق صلوات عترت پيامبر هدايت و فرشتگان مقرّب ، بر محمّد و آل محمّد درود فرست و مرا از جمله كسانى قرار ده كه بيمناك بوده و تو ايمن داشتهاى و تو را براى آمرزش خواند و تو اجابت كردى و خود را به تو امانت سپرد و تو او را حفظ كردى و از تو راهنمايى طلبيد ، تو او را راهنمايى كردى و خود را به پناه تو درآورد و تو او را پناه دادى ، و براى نيازمنديهايش تو را ندا داد و تو او را پاسخ دادى و شبى را به ياد تو سپرى كرد و تو او را بهرهمند نمودى و پاداش رستگاريش دادى ! و مرا از كسانى قرار نده كه از راه