بر محمّد و آل محمّد درود فرستى و اى پروردگار ! مرا به كرم خودت از سرزنش مسئولان ، و به عنايت خود از نااميد سازى افراد مورد اميد ، بىنياز گردان ! و ترس ( از عذاب ) خودت را جايگزين از ترس مخلوقات قرار ده ! و مرا چنان كن كه بيشترين ترس را از عذاب تو داشته و بيش از همه به ياد تو و بيشترين محافظت را از جانب تو داشته باشم ، موقعى كه عوامل خوف از من زايل و ناخوشيها از من دور شوند و ترسها از من برداشته شود . در آن موقعى كه افراد مغرور ، از مكر تو ايمن ، و نادانان ياد تو را از خاطر بردهاند ، مرا از كسانى قرار نده كه آسايش و رفاه او را سرمست كرده و گرفتارى او را به خاك مذلّت مىنشاند و تو را جز بهنگام رسيدن بلا فرا نمىخواند و جز در وقت بلاى خانمان سوز تو را ياد نمىكند ! آنگاه صورت به خاك مىگذارد و دست تقاضا به درگاه تو بلند مىكند ! و مرا در زمرهء كسانى قرار نده كه عبادتش براى تو به صورت خطورهاى گذرا عارض مىشود بدون اينكه برهههايى از زمان فاصله گردد تا بداند كه آن روز چه طاعتى بجا آورده و از عمل فردايش ملول مىشود .
خدايا بر محمّد و آل محمّد درود فرست و هر روز از روزهاى مرا كاملتر از ديروز و كوتاهتر از فردايش قرار ده تا وقتى كه مرا در حالى از دنيا ببرى كه به رحمت تو ، توشهء فراوانى براى روز معادم فراهم كرده باشم اى بخشندهترين بخشايندگان » . « 1 »
هامش
( 1 ) - بحارالأنوار : 94 / 129 .