قبله دعايى را كه از زينالعابدين عليه السلام نقل شده است ، بخوان و آن دعا اين است :
« خداى من ! اى آقاى من ! تو مرا آفريدى و آغازگر آفرينش من بودى نه به دليل آنكه به من نياز داشتى بلكه از باب تفضّل تو بر من بود ! و برايم مدّت عمرى و رزقى مقدّر كردى كه از آن مقدار تجاوز نكند و هيچ كدام از آنها كاستى نيابد ! و مرا به انواع نعمتها از جانب خود كفايت فرمودى ! اين كفايت تو در زمان كودكى و نوجوانى بدون هيچ كارى كه من كرده باشم ادامه داشت پس من آن را از خودم دانستم از اين رو مرا مجازات كردى ! بلكه آن نعمتها از جانب تو از باب كرم و احسان بود ! و چون مهلت نوشتهاى از علم خودت را به من ابلاغ فرمودى و توفيق شناخت يگانگى خودت و اقرار به ربوبيّت را به من دادى با اخلاص تو را يكتا شمردم و در ملك و سلطنت براى تو شريكى و بر قدرتت كمك كارى قائل نشدم و همسر و فرزندى را به تو نسبت ندادم .
و چون نهايت رحمت از جانب تو به من رسيد ، و بر من منت نهادى وسيله كسى كه از گمراهى هدايتم كرد ، و بدان وسيله از هلاكت نجاتم دادى و از سرگردانى خلاصم كردى و از نادانى جدايم ساختى كه او حبيب تو و پيامبرت محمد صلى الله عليه و آله و سلم مقرّبترين خلق در پيشگاه تو و والامقامترين شخص در نزد تو است ، پس من با وى به يگانگى تو شهادت مىدهم و به ربوبيّت تو اقرار دارم و به رسالت او معتقدم و اطاعت او را بر خودم واجب دانستم پس چناكه تو فرمان دادى او را اطاعت مىكنم و در آنچه قطعى و لازم شمردى تصديقش نمودم ! او را به وسيله كتاب فرو فرستادهات و سبع مثانى ( سورهء حمد ) كه بر او وحى كردى و نام آن را
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 723
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٧٢٣