نمىدانم مؤاخذه نكنى ! و از اينكه نافرمانى كنم مرا بازدارى چه من بدانم و چه خطا كنم از آنجا كه نمىدانم !
خدايا از تو وسعت رزق را و دورى از آنچه بار سنگينى از گناه است مىخواهم ! و از تو درخواست دارم كه به روشنى مرا از هر شبهه و انحراف از راه صواب در هر برهانى بيرون كنى و راستگويى را در آنچه به زيان و يا سود من باشد ! و مرا به بزرگداشت انصاف نسبت به خودم در هر موردى در حال خشنودى و خشم و فروتنى و برترى و ترك ستم چه كم و چه زياد در گفتار و كردارم رام سازى و نعمت خود را در تمام چيزها و شكر بر آنها را بر من تمام كنى تا آنجا كه تو از من راضى باشى و پس از رضايت تو ، اختيار در آنچه كه خير است در تمام امور به آسانترين صورت باشد نه به دشوارترين اى خداى كريم ! » . « 1 »
58 - كفعمى مىگويد : در شب نوزدهم و بيست و يكم دعايى را كه زينالعابدين عليه السلام در شبهاى فرد ايستاده يا نشسته در ركوع و در حال سجده مىخوانده است : بخوان :
« خداوندا ! من شام كردم در حالى كه بندهء آستانبوس تو هستم و مالك سود و زيانى نيستم و نمىتوانم از خود بدى را بگردانم ! من خود به اين بر ضد خودم گواهى مىدهم و به ناتوانى و بيچارگى خودم اعتراف دارم ، بنابراين بر محمد و آل محمد درود فرست و به من و همهء مردان و زنان مؤمن آنچه در اين شب ( از آمرزش ) وعده دادهاى وفا كن و آنچه به من مرحمت كردى كامل گردان زيرا كه من بندهء مسكين و مستمند ناتوان
هامش
( 1 ) - اقبال الاعمال : ص 243 .