گناه پس از گناه و دنياطلبى پس از دنياطلبى داشتم كه تو پرده پوشى كردى ، خدايا پرده پوشى خود را از من بر طرف نكن ، بلكه تو ناموس مرا پوشاندى و من بيشتر بدى كردم و حلم تو نسبت به من تا آنجا زياد شد ترسيدم كه مهلت داده شده باشم !
خداى من ! اى آقاى من ! اينك اين دست تو و اين موهاى پيشانى من كه در دست قدرت تو است ، در حالى كه به گناهانم اقرار دارم و به خطايم اعتراف مىكنم ، پس اگر مرا ببخشى و از من درگذرى و احسانم كنى ، تفضّل كردهاى و اگر عذابم كنى به دليل اعمال خود من است و تو نسبت به بندگان ستمكار نيستى !
خداوندا ! از تو درخواست دارم كه بر محمد و آل محمد درود فرستى ! اى مالك دنيا و آخرت ! اى كسى كه آسمانها و زمين از آنِ اوست ! اى كسى كه خلق و امر اختصاص به او دارد ! اى كسى كه ملكوت همه چيز به دست اوست ، اى كسى كه پناه مىدهد ، و به پناه كسى نياز ندارد ! در اين ساعت به جاه محمد و آل محمد صلى الله عليه و آله و سلم از تو مىخواهم كه بر محمد و آل محمد درود فرستى و مرا در روز جزا از آتش دوزخ پناهم دهى ؛ روزى كه ستمگران محشور مىگردند ؛ روزى كه مال و فرزندان سودى نمىدهد مگر كسى با قلبى سالم و پاك به درگاه خدا بيايد !
خداوندا ! قلب مرا از حسد و ظلم ، و كبر و خودپسندى ، و خودنمايى و دورنگى و بداخلاقى سالم بدار ! خدايا من به تو پناه مىبرم از توانگرى طغيان آور و تنگ دستى كه باعث فراموشى حق گردد و از همسايهاى كه بيازارد ! و از رسواييهاى تهى دستى و از ذلت و خوارى و وامدارى و از شماتت دشمن به تو پناه مىبرم ! و از آن موقفى كه دوست در آن جا از
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 685
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٦٨٥