ساختى ، تو را مجّرد و خالص يافتم ، برايت شريك در سلطنت و يار و ياورى بر قدرتت قائل نشدم و همسر و فرزندى را به تو نسبت ندادم .
و چون حد اعلاى رحمت تو به من رسيد ، بر من منّت نهادى به وسيله كسى مرا از گمراهى هدايت و از هلاكت نجاتم دادى و از سرگردانى خلاصم كردى و بدان وسيله از نادانى جدايم ساختى ، و آن شخص حبيب و پيامبر تو محمد صلى الله عليه و آله و سلم مقرّبترين فرد از خلايق به درگاه تو و بلند مرتبهترين همه در پيشگاه تو بود . از اين رو من با او به يگانگى تو گواهى دادم و به ربوبيّت تو و رسالت آن حضرت اقرار نمودم ، و چون تو اطاعت او را بر من واجب دانستى پس همان طورى كه فرمان داده بودى اطاعت كردم و در آنچه تو حتمى و لازم شمردى او را تصديق كردم ؛ او را به كتابى كه فرو فرستادى و سبعالمثانى ( سورهء حمد ) را كه وحى نمودى ؛ اينها را تنها و مختص به او عطا كردى و آن را قرآن ناميده و كنيهء آن را فرقان عظيم قرار دادى ، و اى كه نامت بس بزرگ است فرمودى :
« وَ لَقَدْ آتَيْناكَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ »
« 1 » تو گفتى ، كفتهات بس بزرگ است ! آنگاه كه او را به نامهايى كه نامگذارى فرمودى ، اختصاص دادى :
« طه ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى »
« 2 » ؛ و گفتى ، گفته ات عزيز است :
« يس وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ »
« 3 » و گفتى ، نامهايت پاك و منزّه است :
« ( وَ الْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ »
« 4 » و گفتى ، و
هامش
( 1 ) - حجر 87 / : ما به تو سورهء حمد و قرآن عظيم داديم . خداوند پيامبرش را دلدارى به اين مواهب وسرمايهء عظيم يعنى قرآن و سورهء حمد داده است كه هيچ چيزى با اينها برابرى نمىكند - م .
( 2 ) - طه / 2 و 1 : طه ( نام پيامبر ) ! ما قرآن را نازل نكرديم كه خود را به زحمت افكنى !
( 3 ) - يس 1 / : يس ، سوگند به قرآن حكيم .
( 4 ) - ص 1 / : ص ، سوگند به قرآنى كه خود ذكر است .