اعتراف دارد .
پس خدايا ! فضل و كرامت خود را از من دريغ مدار ! و عفو و بخشش خويش را از من دور مگردان ! و مرا نااميدترين بندگانت قرار مده ! و مأيوسترين كسانى كه بر تو وارد شدهاند مقرّر نفرما ! و مرا بيامرز كه تو بهترين آمرزيننندگانى !
خداوندا ! من اوامر تو را ترك كردم و از آنچه مرا بازداشتى خوددارى نكردم ، و خيالات باطل نفس سركشم گناهان را در نظرم جلوه داد و من هم راه تمرد از فرمان تو را پيش گرفتم ؛ نه روزها ، روزه دارى خود را گواه بندگى خويش قرار دادم و نه به راز و نياز و عبادات شبانهء خود پناه جستم و نه با سحرخيزى به احياى سنّتهاى تو پرداختم .
خدايا ! به يقين كسى كه واجبات تو را بجا نياورد هلاك شده است ؛ و من از آن كسانى نيستم كه تنها با نمازهاى نافله - با وجود غفلت فراوان از انجام واجبات و تعدّى از حدود تو و ارتكاب محرّمات و گناهان كبيره - به تو تقرّب جويد و عفو تو پوششى در برابر رسوايىهاى من باشد !
خداوندا ! من در جايگاه كسى ايستادهام كه در نزد خود احساس شرمسارى كرده و بر نفس خويش خشمگين ، و از پيشگاه تو كه همواره او را مورد لطف خود قرار دادهاى بسى شادمان است . از اين رو با نفسى خوار و گردنى كج و پشتى خميده از سنگينى بار گناهان با تو ديدار مىكند در حالى كه بين اميد و رغبت و ترس و وحشت قرار دارد . زيرا كه تو از همه كس سزاوارتر به اميدوارى و شايستهتر به ترس از عذاب و كيفرى !
پس اى پروردگار من ! بدانچه اميدوارم ، لطف و كرم كن ، و از آنچه
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 613
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٦١٣