سويى من آن بندهء ناتوانم كه خواستهها و آرزوهايم زياد است و براى رسيدن به مقام قرب تو در پيشگاهت جز رحمت و عنايت تو وسيلهء ديگرى ندارم و رشتهء هر گونه اميد از دستم رفته ، جز رشتهء عفو و بخشش تو ، در نزد من آن طاعت و عبادت واقعى كم و معصيت و نافرمانى كه باعث دوريم شود ، فراوان است . اما مقام عفو تو نسبت به بندهات هر چند گهنكار باشد گسترده است ، پس خداوندا از گناهم درگذر !
خداوندا ! علم نامتناهى تو بر همهء اعمال پنهان و آشكار من احاطه دارد و همهء امور نهانى براى تو پيداست و هيچ يك از رازهاى پنهان و حقايق نهفتهء اين عالم بر تو پوشيده نيست .
خداوندا ! دشمن تو ( ابليس ) كه بر اساس حكمتت او را ( براى آزمون انسانها و ) بر اين بنده ضعيف مسلّط كردهاى - و او از تو مهلت خواست تا روز قيامت ، او را مهلت دادى تا ( انسانهاى غافل و ) مرا در مهلكه افكند - مرا به مخاطره افكنده است .
خدايا ! از همهء گناهان كوچك و بزرگم كه باعث تباهى و هلاكت من شده است به درگاه تو پناه آوردهام ! آن دشمن نابكار مرا به نافرمانى واداشت تا آنجا كه با عمل بدم مستحقّ عذاب تو گردم . سپس از من فاصله گرفت و سخنان كفرآميز به من القا كرد و بعد هم از اين ناسپاسى من برائت جست و اظهار نفرت كرد و به من پشت نمود و مرا در برابر خشم تو تنها گذاشت و در معرض عذاب و كيفرت قرار داد ؛ نه شفاعت كننده و نه ياورى كه بتواند مرا از قهر تو ايمن گرداند و نه سنگر و دژى كه آنجا پنهان شوم ، و نه پناهگاهى كه از عذاب تو به آنجا پناه ببرم !
اين است وضع كسى كه به درگاه تو پناه آورده و به تقصير خويش
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 612
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٦١٢